Dzień 6 - Kobieta wielkich cnót

Słowo Boże: „Zresztą niech każdy postępuje tak, jak mu Pan wyznaczył, zgodnie z tym, do czego Bóg go powołał. Ja tak właśnie nauczam we wszystkich Kościołach. Jeśli ktoś został powołany jako obrzezany, niech nie pozbywa się znaku obrzezania; jeśli zaś ktoś został powołany jako nieobrzezany, niech nie poddaje się obrzezaniu. Niczym jest zarówno obrzezanie, jak i nieobrzezanie, a ważne jest tylko zachowywanie przykazań Bożych”. (1 Kor 7 17-19).

Z życiorysu: Od młodości Kazimiera Gruszczyńska pragnęła poświęcić życie służbie chorym: „od najmłodszych lat czułam powołanie do chorych” – oświadczyła. Przez całe życie pozostawała w służbie chorym i cierpiącym. Apostolat posługi chorym wyznaczyła jako naczelne zadanie Zgromadzenia, którego była współzałożycielką. Wielokrotnie powtarzała, że w ludzkim cierpieniu obecny jest cierpiący Chrystus: „w każdym chorym upatrujcie Chrystusa cierpiącego” – pisała do zakonnic. Podkreślała w swoich pismach, że posługa choremu jest służbą samemu Chrystusowi. „Pamiętajcie, Siostry Drogie – przypominała franciszkankom – że usługi oddane cierpiącym Pan Jezus przyjmuje jakby dla Niego samego uczynione. Niech Wam to dodaje męstwa i ściśle łączy z Sercem Jezusa”. W przekonaniu matki Gruszczyńskiej poświęcenie siostry posługującej choremu i jej osobista ofiara są zespolone ściśle z ofiarą Chrystusa. W świetle jej wypowiedzi apostolska służba cierpiącym jawi się jako swoista liturgia, jako kapłańska celebra ofiary. Łoże cierpiącego jest ofiarnym ołtarzem, zaś hostią ofiarną staje się sam Chrystus obecny w cierpiącym człowieku. Zakonnica przykuta do łoża chorego pełni funkcję ministra dokonującej się ofiary (DO).

Modlitwa o beatyfikację: Boże, najlepszy Ojcze, bądź uwielbiony za powołanie Kazimiery Gruszczyńskiej do służby w Kościele. Ona wielkodusznie odpowiedziała na otrzymany dar i stała się matką nowej rodziny zakonnej. Pełna obecności Ducha Świętego, na wzór Chrystusa niosła pomoc i pociechę chorym, cierpiącym i strapionym.
Pokornie Cię proszę, Boże w Trójcy Świętej Jedyny, udziel mi za jej przyczyną łaski... i spraw, aby dostąpiła chwały ołtarzy we wspólnocie Ludu Bożego. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Imprimatur Kurii Metropolitalnej Warszawskiej z dnia 19.11.2014, Nr 3803/D/2014.

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza